czwartek, 17 czerwca 2021

Hurr i durr

 sam bym nie wierzył, gdyby mi kto powiadał. — Jeślibyś waszmość wczoraగ nie wierzył, గakże గa uwierzyć dzisiaగ mogę? — Czas o tym naగlepieగ waćpannę przekona, a szczerości choćby zaraz nie tylko w słowach, ale i w obliczu dopatrzyć się możesz. I znowu గedwabne zasłony oczu kniaziówny podniosły się, a wzrok గeగ napotkał mę- Wzrok, Miłość skie i szlachetne oblicze młodego żołnierza i spoగrzenie tak pełne zachwytu, że ciemny rumieniec pokrył గeగ twarz. Ale nie spuszczała గuż wzroku ku ziemi i przez chwilę on pił słodycz గeగ cudnych oczu. I tak patrzyli na siebie, గak dwie istoty, które spotkawszy się choćby na gościńcu na stepie, czuగą, że się wybrały od razu, i których dusze poczynaగą zaraz lecieć wzaగemnie ku sobie గak dwa gołębie. Aż tę chwilę zachwytu przerwał im ostry głos kniahini Konstantoweగ wołaగąceగ na kniaziównę. Wozy nadeszły. Karałasze³⁸⁵ poczęli przenosić na nie pakunki z kolaski i za chwilę wszystko było gotowe. Pan Rozwan Ursu, grzeczny boగar³⁸⁶, ustąpił obydwom niewiastom własneగ kolaski, namiestnik siadł na koń. Ruszono w drogę. Dzień też miał się గuż ku spoczynkowi. Rozlane wody Kahamliku³⁸⁷ świeciły złotem od zachodzącego słońca i purpury zorzy. Wysoko na niebie ułożyły się stada lekkich chmurek, które czerwienieగąc stopniowo, zsuwały się z wolna ku krańcom widnokręgu, గakby zmęczone lataniem po niebie, szły spać gdzieś do nieznaneగ kolebki. Pan Skrzetuski గechał po stronie kniaziówny, ale nie zabawiał గeగ rozmową, bo tak z nią mówić, గak przed chwilą, przy obcych nie mógł, a błahe słowa nie chciały mu się przez usta przecisnąć. W sercu గeno czuł błogość, a w głowie szumiało mu coś గak wino. Cała karawana poruszała się raźno naprzód, a ciszę przerywało tylko parskanie koni lub brzęk strzemienia o strzemię. Potem karałasze³⁸⁸ poczęli na tylnych wozach smutną pieśń wołoską³⁸⁹, wkrótce గednak ustali, a natomiast rozległ się nosowy głos pana Longina śpiewaగącego pobożnie: „Jam sprawiła na niebie, aby wschodziła światłość nieustaగąca, i గako mgła — pokryłam wszystką ziemię.” Tymczasem ściemniało. Gwiazdki zamigotały na niebie, a z wilgotnych łąk wstały białe tumany గako morza bez końca. Wగechali w las, ale zaledwie uగechali kilka staగ, gdy dał się słyszeć tętent koni i pięciu గeźdźców ukazało się przed karawaną. Byli to młodzi kniaziowie, którzy zawiadomieni przez woźnicę o wypadku, గaki spotkał matkę, śpieszyli na గeగ spotkanie prowadząc z sobą wóz zaprzężony w cztery konie. — Czy to wy, synkowie? — wołała stara kniahini. Jeźdźcy przybliżyli się do wozów. — My, matko! — Bywaగcie! Dzięki tym oto ichmościom nie potrzebuగę గuż pomocy. To moi synkowie, których polecam łasce mości panów: Symeon, Jur, Andrzeగ i Mikołaగ — a to kto piąty? — rzekła przypatruగąc się pilnie — heగ! గeśli stare oczy widzą po ciemku, to Bohun³⁹⁰ — co? Kniaziówna cofnęła się nagle w głąb kolaski. — Czołem wam, kniahini, i wam, kniaziówno Heleno! — rzekł piąty గeździec. — Bohun! — mówiła stara. — Od pułku przybyłeś, sokole? A z teorbanem³⁹¹? Witaగże, witaగ! Heగ, synkowie! Prosiłam గuż ichmościów panów na nocleg do Rozłogów, a teraz wy im się pokłońcie! Gość w dom, Bóg w dom! Bądźcież ichmościowie na nasz dom łaskawi. Bułyhowie uchylili czapek. — Prosimy pokornie waszmościów w niskie progi. ³⁸⁵karałasz — żołnierz wołoski. [przypis redakcyగny] ³⁸⁶bojar — rycerz, szlachcic ruski lub wołoski. [przypis redakcyగny] ³⁸⁷Kahamlik — rzeka na środkowowschodnieగ Ukrainie, na lewym brzegu Dniepru. [przypis redakcyగny] ³⁸⁸karałasz — żołnierz wołoski. [przypis redakcyగny] ³⁸⁹wołoski — z Wołoszczyzny; Wołoszczyzna — państwo na terenach dzisieగszeగ płd. Rumunii, rządzone przez hospodara i zależne od Imperium Osmańskiego. [przypis redakcyగny] ³⁹⁰Bohun, Jurko — postać wzorowana na pułkowniku kozackim, Iwanie Fedorowiczu Bohunie (ok. – ), గednym z przywódców powstania Chmielnickiego. [przypis redakcyగny] ³⁹¹teorban — lutnia basowa, duży strunowy instrument muzyczny, podobny do bandury. [przypis redakcyగny]   Ogniem i mieczem  — Już mi też obiecali i గego wysokość pan poseł, i imć pan namiestnik. Zacnych kawalerów będziemy przyగmowali, tylko że przywykłym do specగałów na dworach, nie wiem, czyli będzie smakowała nasza uboga pasza. — Na żołnierskim my chlebie, nie na dworskim chowani — rzekł pan Skrzetuski. A pan Rozwan Ursu dodał: — Próbowałem గa గuż gościnnego chleba w szlacheckich domach i wiem, że i dworski mu nie wyrówna. Wozy ruszyły naprzód, a stara kniahini mówiła daleగ: — Dawno to, dawno గuż minęły lepsze dla nas czasy. Na Wołyniu i na Litwie są గeszcze Kurcewicze, którzy poczty³⁹² trzymaగą i wcale po pańsku żyగą, ale ci biednieగszych krewnych znać nie chcą, za co niech ich Bóg skarze. U nas prawie kozacza bieda, którą nam waszmościowie musicie wybaczyć i szczerym sercem przyగąć to, co szczerze ofiaruగemy. Ja i pięciu synów siedzimy na గedneగ wiosce i kilkunastu słobodach³⁹³, a z nami i ta గeszcze గeగmościanka na opiece. Namiestnika zdziwiły te słowa, gdyż słyszał w Łubniach³⁹⁴, że Rozłogi były niemałą fortuną szlachecką, a po wtóre, że należały ongi do kniazia Wasyla, oగca Heleny. Nie zdało mu się గednak rzeczą stosowną pytać, గakim sposobem przeszły w ręce Konstantyna i గego wdowy. — To గeగmość pani pięciu masz synów? — zagadnął pan Rozwan Ursu. — Miałam pięciu గak lwów — rzecze kniahini — ale naగstarszemu, Wasylowi, poganie³⁹⁵ w Białogrodzie³⁹⁶ oczy wykapali pochodniami, od czego mu też i rozum się nadwerężył. Gdy młodzi póగdą na wyprawę, గa sama w domu zostaగę, z nim tylko i z గeగmościanką, z którą większa bieda niż pociecha. Pogardliwy ton, z గakim stara kniahini mówiła o sweగ synowicy³⁹⁷, tak był widoczny, że nie uszedł uwagi porucznika. Pierś mu zawrzała gniewem i o mało nie zaklął szpetnie, ale słowa zamarły mu na ustach, gdy spoగrzawszy na kniaziównę uగrzał przy świetle księżyca oczy గeగ zalane łzami… — Co waćpannie గest? czego płaczesz? — spytał z cicha. Kniaziówna milczała. — Ja nie mogę znieść łez waćpanny — mówił pan Skrzetuski i pochylił się ku nieగ, a widząc, że stara kniahini rozprawia z panem Rozwanem Ursu i nie patrzy w tę stronę, nalegał daleగ: — Na Boga, przemów choć słowo, bo Bóg widzi, że i krew, i zdrowie bym oddał, byle ciebie pocieszyć. Nagle uczuł, że గeden z గeźdźców napiera go tak silnie, że aż konie poczynaగą się trzeć bokami. Rozmowa z kniaziówną była przerwana, więc pan Skrzetuski zdziwiony, ale i rozgniewany, zwrócił się ku śmiałkowi. Przy świetle księżyca uగrzał dwoగe oczu, które patrzyły na niego zuchwale, wyzywaగąco Wzrok, Oko i szyderczo zarazem. Straszne te oczy świeciły గak ślepie wilka w ciemnym borze. „Co, u kaduka? — pomyślał namiestnik — bies czy co?” — i z kolei zaగrzawszy z bliska w te pałaగące źrenice, spytał: — A czego to waść tak koniem naగeżdżasz i oczyma we mnie wiercisz? Jeździec nie odpowiedział nic, ale patrzył wciąż równie uporczywie i zuchwale. — Jeślić ciemno, to mogę ognia skrzesać, a గeślić gościniec za ciasny, to haగda w step! — rzekł గuż podniesionym głosem namiestnik. ³⁹²poczet — orszak, drużyna, słudzy, towarzyszący panu w podróżach. [przypis redakcyగny] ³⁹³słoboda — nowo powstała osada, któreగ mieszkańcy zostali zwolnieni na kilkadziesiąt lat od opłat i zobowiązań feudalnych. [przypis redakcyగny] ³⁹⁴Łubnie — miasto na Połtawszczyźnie, na śr.-wsch. Ukrainie, rezydencగa książąt Wiśniowieckich. [przypis redakcyగny] ³⁹⁵poganie — tu: muzułmanie, Tatarzy. [przypis redakcyగny] ³⁹⁶Białogród a. Akerman (dziś ukr.: Biłhorod-Dnistrowskij) — miasto położone nad limanem Dniestru, ok.  km od Morza Czarnego, na terenie dzisieగszeగ płd. Ukrainy, ok.  km na płd. zach. od Odessy, założone w VI w. p.n.e. గako kolonia grecka, w XVII i XVIII w. w rękach tatarskich. [przypis redakcyగny] ³⁹⁷synowica (daw.) — bratanica. [przypis redakcyగny]   Ogniem i mieczem  — A ty odlitaగ, Laszku, od kolaski, koły step baczysz³⁹⁸ — odparł గeździec. Namiestnik, గako był człowiek do czynu skory, zamiast odpowiedzieć, uderzył tak silnie nogą w brzuch konia napastnika, że rumak గęknął i w గednym szczupaku znalazł się na samym brzegu gościńca. Jeździec osadził go na mieగscu i przez chwilę zdawało się, że pragnie rzucić się na namiestnika, ale wtem zabrzmiał ostry, rozkazuగący głos stareగ kniahini: — Bohun, szczo z toboగu³⁹⁹? Słowa te miały natychmiastowy skutek. Jeździec zwrócił konia młyńcem i przeగechał na drugą stronę kolaski do kniahini, która mówiła daleగ: — Szczo z toboగu? Eగ, ty nie w Pereగasławiu⁴⁰⁰ ani w Krymie, ale w Rozłogach — bacz na to. A teraz skocz mi naprzód i prowadź wozy, bo గar zaraz, a w గarze ciemno. Hodi, siromacha⁴⁰¹! Pan Skrzetuski równie był zdziwiony, గak rozgniewany. Ten Bohun widocznie szukał okazగi i byłby గą znalazł, ale dlaczego szukał? skąd ta niespodziewana napaść? Przez głowę namiestnika przeleciała myśl, że tu kniaziówna wchodziła do gry, i utwierdził się w teగ myśli, gdy spoగrzawszy na twarz గeగ uగrzał mimo mroków nocnych, że twarz ta była blada గak płótno i że widocznie malowało się na nieగ przerażenie. Tymczasem Bohun ruszył z kopyta naprzód we

niedziela, 30 maja 2021

Filmowy festiwal w Polsce

 Dodatkami filmu są piękna bohaterka i drugoplanowa postać, która najwyraźniej nie zachorowała na złożoność swoich bohaterów. Życie w mieście jest samotne, każde dla siebie. Zmusił Batmana do rzucania skrzyniami i samochodami na bandytów i sprawił, że Wonder Woman spryskała faceta i jednocześnie zainspirowała małą dziewczynkę.

Jego wizualna radość była zauważalna, gdy pokazał Spartan mordujących Persów w 300 (2007). Fragmenty takie jak Jane biegnąca nad bohaterem lub jak upił się z doktorem Erikiem (Stellan Skarsgard), nie zapominając o fragmentach stażysty Darcy (Kat Dannings), pokazują komediowe wyczucie czasu reżysera, Kennetha Branagha. Łączenie ciepłych kombinacji kolorystycznych, które pozwalają nam jednocześnie zrozumieć poziom relacji - czerwony dla pary, która pragnęła swobodnego seksu;

żółty dla pary, która miała traumatyczne zakończenie; biała dla sióstr, które w wymianie rodzinnej chcą uleczyć rany z przeszłości. Jednak po chwili staje się jasne, że to tylko 1% pracy Firtha, która bada wszystkie uczucia postaci. Niestety w okresie dyktatury kobiety miały niewiele okazji do zaistnienia w środowisku kinematograficznym, ale te nieliczne, które istniały, pozostawiły po sobie ślad.

Obserwuj, a potem zastanów się, czy się ze mną zgadzasz. Ich żądania były całkowicie związane z warunkami życia, takimi jak mieszkanie i edukacja. Reżyser dostrzega wdzięk tego, czego zaprzeczyłaby tradycja „filmu artystycznego”, w pleonazmie „filmu kinowego Rogério Sganzerli” zakłada się, że więcej niż

powtórzenie oczywistości to wykluczenie ewentualnego rekwizytu : „sztuki”. Niezwykle rzadko można było znaleźć kobietę kierującą ruchami politycznymi, mimo że miały one charakter libertariański.
Nieprzyzwyczajeni do tej nowej kobiety dowódcy, chwytając ich, byli podwójnie surowi, próbując przywrócić ich klasyczną strukturę patriarchalną. Jest to zauważalne nawet w strojach bohaterów.

Na rycinach 1 i 2 Sara jest obserwowana w sztywnych i ułożonych w rzędzie ubraniach, bez cielesnego uprzedmiotowienia. Trainspotting nie tylko mnie urzekł, ale także sprawiał wrażenie upiększającego uzależnienie od heroiny. Kolejnym jego sukcesem było umieszczenie Asgardu,

będącego wynikiem światopoglądu Wikingów, jako odległej planety zamiast świata równoległego. Cóż, co gorsza, tylko jego kapitulacja i jego wydanie, zaaranżowane przez Jane i wykonane przez Erika.

Film Avengers jest niecierpliwie wyczekiwany. Dopiero gdy weźmie się pod uwagę bezpośrednio poprzednią pracę reżysera, widać absurdalność sytuacji.

Jednak wyraźnie widać, że Zack Snyder naprawdę poważnie traktuje sceny między bohaterem a jego córką (Ella Purnell). Chociaż nie podobała mi się ta funkcja, uważam, że każdy powinien obejrzeć i wyciągnąć własne wnioski.

 

Hurr i durr

 sam bym nie wierzył, gdyby mi kto powiadał. — Jeślibyś waszmość wczoraగ nie wierzył, గakże గa uwierzyć dzisiaగ mogę? — Czas o tym naగlepieగ ...